Phone:
+972-9-7400832

Boeken

Pages:
Een onbezorgde jeugd Borne 1867... een

Een onbezorgde jeugd
Borne 1867... een klein provinciestadje met nog geen vierduizend inwoners waarvan honderd joden. Ondanks dit kleine aantal drukten de joden een belangrijke stempel op de plaats. Reeds voor die tijd woont ene Spanjaard in Borne, handelaar in oude kleren. Deze familie bezit later een grote textielfabriek en groeit uit tot een van de vooraanstaande en rijke families in Twente.In 1867 zit er al een Spanjaard in de gemeenteraad en in datzelfde jaar wordt mijn grootvader van moederszijde, Michael Mogendorff, daar chazzan en leraar, een functie waaraan in een kleine gemeente hoge en veelzijdige eisen werden gesteld.Mijn grootvader en grootmoeder, Channa Mogendorff­Meyer, woonden met hun zes kinderen in een huis naast de sjoel, die in 1842 was ingewijd. In 1870 wordt er ook een huis bijgebouwd. Dit alles is nu tot monument geworden waar alleen nog een plakkaat herinnert aan wat eens een vruchtbare joodse gemeente was.De voormalige synagoge, gebouwd in 1842, de woning van de joodse leraar Mogendorff, 1897. Tussen de synagoge en de woning staat het vroegere badhuis dat het voorgeschreven `levend' water betrok uit een bron achter het gebouw. Ze hebben daar gewoond tot aan mijn grootvaders pensionering in 1907, na veertig jaar vruchtbare arbeid. Hij was niet alleen een goede chazzan, maar ook een prima leraar, geliefd en gerespecteerd door de gehele gemeente. Onder zijn leiding kwam de kehilla tot bloei. Ook bij de niet joodse bevolking was hij een geacht mens.

More...
In 1939, vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, had Letty Rudelsheim de mogelijkheid om per

In 1939, vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, had Letty Rudelsheim de mogelijkheid om per schip naar Isra?l te gaan. Zij stond haar plaats echter af aan een ander. Zoals zoveel anderen, dacht ook de joodse Letty dat zij in Nederland veilig zou zijn. Het verhaal dat volgt is onvoorstel¬baar. Als zij moet onderduiken bij Fokje en Johan Bleeker besluit ze anderen te gaan helpen. Ze sluit zich aan bij de verzetsgroep van Willy en Joop Westerweel. Maar ze trapt in een val, opgezet door de Gestapo en een infiltrant uit de verzetsgroep.
In de hel van drie verschillende concentratiekampen weet zij keer op keer te overleven. Zij put moed uit de getallen die op haar arm getatoe?erd zijn. Die vormen, bij elkaar opgeteld het cijfer achttien, in de Hebreeuwse numerologie het symbool voor 'leven'.
In de ziekenbarak van Auschwitz zweert ze dat als ze overleeft, ze haar leven zal leiden volgens de pacifistische idee?n van Joop Westerweel.
Letty Ben-Heled-Rudelsheim woont in Jeruzalem.

More...
  Lieve kinderen, kleinkinderen en a

Inleiding

 

Lieve kinderen, kleinkinderen en andere familie, In dit boekje staat ons leven opgetekend. Een mooi leven, een hard leven soms, met voor- en tegenspoed, met een lach en met een traan. Moeder en ik zijn opgegroeid, hebben elkaar ontmoet en zijn verliefd geworden in Pekel. Vandaar dat ons verhaal daar begint, inmiddels zo lang geleden. In de bakkerij en op de boerderij. En dan gaat het zo verder. Over de oorlog, trouwen en jullie

onze kinderen (en kleinkinderen) en andere familie, de artsenpraktijk en ons voorlopige eindstation, het huis aan de Mentadalaan, waar we nu alweer zo lang wonen.

Waarom een boekje? We hebben natuurlijk een heel mooie aanleiding, we zijn dit jaar 60 jaar getrouwd. Een feit dat we niet ongemerkt wilden laten passeren. Want zonder jullie zou ons leven anders zijn gelopen en zonder de steun van velen zouden wij die mijlpaal ook niet op deze manier hebben bereikt. Wij zijn daar dankbaar voor, dit boekje is daar mede een uiting van. In feite is ieder leven het waard om opgetekend te worden, want zonder verleden is er geen heden, maar ook geen toekomst. Wij hebben daarom geprobeerd om voor jullie een stukje van onze eigen geschiedenis vast te leggen. Dit op basis van een aantal interviews en bezoeken aan de veenkolonie, die ons leven zo heeft bepaald. Niet alleen ter vermaak, maar ook met een zekere boodschap. Er is in ons leven veel gebeurd en de wereld om ons heen is enorm veranderd. Wij hebben in al die jaren veel aanpassingen tijd. De `wijze levensles' die we dan ook zouden willen meegeven is: Blijf open staan voor nieuwe ontwikkelin­gen en sta niet stil, dan blijft het leven de moeite waard ook als je ouder wordt. We wensen jullie veel leesplezier.
Vrader en Moeder
Rolde, december 2003

More...
Mijn zakdoek Mijn vader zong de liedje

Mijn zakdoek
Mijn vader zong de liedjes
Die mijn moeder vroeger zong
Later voor mij, die ze half verstond Ik zing dezelfde woorden weer,
Heimwee fladdert in mijn keel Heimwee maar nu echt zonder zeer
Ik zing voor kinderen Wat i k zelf niet versta
Zodra zij later konden zingen Over het leven en zijn weerga
Voor zakdoeken die kunnen huilen Welke getroost door een
liefdeskus Voor vrouwen zonder vertrouwen Maar nu geruster en gesust
Verdrietig intieme taal
Het spijt me dat ik je moet laten gaan
Voor mij geen ellende meer
In mijn Zakdoek valt een liefdestraan

More...